“Mamaaaaa! Kom je nou spelen?” roept Noa terwijl ze aan Kims trui trekt. Kim moet moeite doen om niet boos te worden. “Straks misschien, lieverd,” zegt ze. “Mama moet nu een paar dingen doen.” “Waarom?” vraagt Noa. “Het zijn dingen die ik moet doen voor papa,” zegt Kim. “Komt papa terug?” vraagt Noa blij. “Ik hoop dat hij snel weer terug is,” zegt Kim ongemakkelijk, als ze beseft wat ze Noa in feite heeft beloofd. “Wil je misschien met tante Carmen gaan spelen?” vraagt ze er snel overheen. “Ja, leuk,” zegt Noa blij. Ze rent de kamer uit. “Dat was stom van je, Kim,” zegt ze bestraffend tegen zichzelf. Nu zal ze wel moeten zorgen dat Sven snel terugkomt. De brief die ze heeft gekregen heeft haar net genoeg hoop gegeven, dat ze bijna haar mond voorbij praatte tegen Noa. Maar makkelijk zal het niet worden, denkt ze. Ze richt haar blik weer op het bericht dat ze heeft ontvangen. Veel is het niet. Een paar foto’s van Sven die, gewond aan zijn been, op een bed ligt in een donkere ruimte. Daaronder een korte getypte tekst:

MAAK 7 MILJOEN EURO IN CONTANTEN IN GEREEDHEID. DAN KRIJG JE SVEN TERUG. BINNEN 3 DAGEN VOLGEN VERDERE INSTRUCTIES. LAAT DE POLITIE ERBUITEN!

Ze schudt haar hoofd. Het is duidelijk dat de ontvoerder weet dat ze geld heeft. Maar niet zo veel. Het meeste kan ze wel bij elkaar krijgen. Maar niet op zo’n korte termijn. Veel geld zit in beleggingsfondsen. En dat geld is niet zo snel terug te halen. En een deel van het geld is gebruikt om hun huis te kopen. Dat krijgt ze niet zo snel verkocht. Arnout is ook al bezig om zijn eigen geld los te peuteren. En ze heeft zelfs contact op moeten nemen met haar ouders, in de hoop dat zij haar kunnen helpen met het geld dat zij hebben belegd. Alles kan nu helpen. Het is alleen de tijd. Ze heeft mischien niet genoeg tijd om alles bij elkaar te krijgen. En als dat niet lukt… daar wil ze niet aan denken. Ze pakt de telefoon weer. Ze moet het nodige regelen met haar werk.

Sindie legt de telefoon neer. “Kim heeft het nog steeds druk met haar privéproblemen,” zegt ze. “Hoe vervelend dat ook is, we moeten toch verder.” “Ik weet niet of dat gaat,” zegt Melchior. “Hoezo niet?” vraagt Sindie. “Bij de vorige opnames is er toch niets mis gegaan?” “Nee,” geeft Melchior toe. “Maar zonder Kim is het niet hetzelfde. Ze heeft kennis en ervaring met dieren, die ik niet heb. Ze stelt vragen waar ik niet op zou zijn gekomen. Ik stel nu alle standaardvragen om het interessant te houden. Maar zij geeft het programma net dat extra’s door wat zij allemaal kan en weet. Daarom wilde ik haar ook bij het programma.” “En je plan dan?” vraagt Sindie geïrriteerd. “Je had een heel team van experts bij elkaar gezocht om je meer te leren.” “Ik heb hier een daar wat extra informatie bij elkaar weten te krijgen,” corrigeert Melchior haar. “Ik was bezig om dat uit te bouwen tot meer, toen Kim ineens niet meer kwam. Ik was niet voorbereid op zo’n situate. Het was de bedoeling dat ik steeds meer zou leren over de natuur, zodat ik Kim voorbij kon streven door mijn nieuwe kennis en grotere ervaring met televisie werk. Maar weet je? Met boekenkennis red je het niet. Kim heeft jarenlang intensief met dieren gewerkt. Zij heeft kennis en inzichten die ik nooit zal hebben. En ze is nog steeds populair.” Sindie zucht geërgerd. “Dat is maar al te waar. Er komen voortdurend brieven met vragen wanneer ze weer terug komt. En de kijkcijfers hebben er ook onder te lijden.” “We moeten de realiteit onder ogen zien,” zegt Melchior. “We hebben Kim nodig.” “Er moet een andere manier zijn,” zegt Sindie. “Kunnen we niet tijdelijk iemand anders inhuren? Een expert die goed kan vertellen, maar verder geen grote ambities heeft. Als die het goed doet, dan vergeten ze Kim wel.” “Experts zijn duur,” werpt Melchior tegen. “We hebben met moeite Kim aan kunnen nemen door een hoger budget te vragen. Een nieuw iemand aannemen kost nog meer. Dat zal de omroep niet willen betalen.” Sindie zucht. “Valt Kim onverwachts weg, blijkt dat we haar nodig hebben.” Ze kijkt Melchior fel aan. “dat kan ik niet accepteren. We gaan door. En we bewijzen dat het ook zonder Kim kan. Dit is en blijft een kans voor ons.” “Dat is een foute gedachte,” zegt Melchior voorzichtig. “Dat mag jij vinden,” zegt Sindie kil. “Maar voorlopig ben jij degene die de meeste kritiek krijgt. Zorg dat de kwaliteit omhoog gaat. Anders kan ik je niet beschermen tegen de directie.” “Ik kan ze vertellen wat we besproken hebben,” zegt Melchior. “Er is geen bewijs,” zegt Sindie onaangedaan. “En jij hebt toch al een twijfelachtige reputatie.” Ze glimlacht fijntjes. “Wie denk je dat ze zullen geloven als je met zo’n verhaal aankomt?” Melchior doet niet eens de moeite om iets te zeggen. Hij stormt het kantoor uit.

“Opstaan!” brult Alexander terwijl hij Sven tegen zijn been stoot. Sven schrikt wakker en zijn gezicht is vertrokken van de pijn. “Wa… wat wil je?” fluistert hij zwak. Alexander kijkt naar zijn broer. Hij ziet er sterk vermagerd uit. Mooi, denkt hij. “We gaan een ritje maken,” zegt hij. “Je hebt geluk. Je mag dit stinkhol verlaten. Je mag je laatste dagen in een andere kelder slijten.” Hij haalt een spuitje uit zijn tas. Met precisie vult hij de spuit met een vloeistof uit een ampul. “Gewoon een beetje morfine tegen de pijn,” zegt hij. “Dan blijf je rustig.” “Wa…? Aaaah!” kan Sven alleen maar uitbrengen wanneer Alexander de vloeistof bij hem inspuit via zijn arm. Alexander wacht even totdat het middel begint te werken. Dan tilt hij Sven op en draagt hem het huis uit. Wat door zijn afgenomen gewicht niet zo moeilijk is. Hij legt Sven op de achterbank van zijn auto en legt een deken over hem heen. Hij rijdt weg. Nu komt het belangrijkste en meest riskante deel van de hele operatie, denkt hij. Maar Sven moet ik nu dicht in de buurt hebben voor de overdracht. Zodra het geld er is draag ik hem over. En zodra ik mijn geld heb, zorg ik ervoor dat hij voor de ogen van Kim sterft… zonder dat hij mij kan verraden. Hij zal zo vol drugs zitten dat hij alleen maar wartaal kan uitslaan. Hij kijkt even over zijn schouder. “Nog even en dan is er nog maar één zoon over, broertje,” sneert hij. “Nathalie en Noa interesseren mij niet. Vader wilde nooit een dochter of een kleindochter. Wat zij zouden worden, was alleen belangrijk voor het algemeen aanzien van de familie. Alleen mannelijke erfgenamen hadden voor hem waarde. Maar ik heb genoeg ellende gehad met één concurrent: jij.” Hij concentreert zich weer op de weg. Binnenkort ben ik rijk, denkt hij. Dan kan ik met Sindie een nieuwe generatie Vogelaars starten. Vogelaars die de naam waardig zullen zijn. Vader zou mijn keuze zeker goedkeuren. Ze is net zo hard als hij of moeder.

Sindie zit vermoeid in de taxi die weg rijdt van de studio. Melchior heeft niets verraden. Dat kon ook niet anders; hij heeft geen poot om op te staan. Dit programma is zijn eerste kans om weer op tv te komen. En hij klampt zich er als een bezetene aan vast. Ze schudt haar hoofd weer als ze de situatie overdenkt. Het gemis van Kim is voelbaar. En hoewel ze het erg genoeg voor haar vindt dat haar man is ontvoerd, is dit een te mooie kans om haar weg te werken. Het is keihard. Maar met aardig zijn kom je nergens. Dat heeft ze vaak genoeg ervaren. Het is ieder voor zich in dit leven. Kim zou haar dit ook flikken als de rollen omgedraaid zouden zijn. Dus waarom zou ze het zelf niet doen? Ze kijkt op de klok op het dashboard. Ze heeft pas over twee uur met Alexander afgesproken in haar favoriete restaurant. Maar ze wil hem nu zien. Even de ellende van de dag vergeten in zijn armen. Misschien kunnen ze alvast hun eetlust wat extra opwekken voordat ze gaan eten. “Chauffeur. Naar een ander adres graag.”

Even later stopt de taxi bij het huis en praktijk van Alexander. Sindie rekent af en loopt door de poort. Het begint al te schemeren, als ze de poort doorloopt, die de heg onderbreekt. Het huis is donker en de deur is op slot. Maar ze heeft een reservesleutel. Alexander zal het waarschijnlijk niet leuk vinden dat ik stiekem een sleutel had gepikt, nadat ik eergisteren hier de nacht heb doorgebracht. Dan grijnst ze. Maar als hij me op de bank vindt met enkel zwarte lingerie aan, dan vergeeft hij het me wel. Ze opent de deur en stapt naar binnen. Voor de zekerheid sluit ze af. De lichten laat ze uit. Ze loopt net de woonkamer in, als ze de auto van Alexander de oprit op ziet rijden. Showtime, denkt ze. Ze wil net haar blouse losmaken als ze ziet hoe Alexander een lichaam uit de auto tilt en het meeneemt naar het huis.

Volgende keer in Burning Ambition:
Karakter wordt op de proef gesteld.

Verschenen op 05-03-2011, ten tijde van Episodes.