Episode 6: Lood om oud ijzer
“Monicaaaaaa!” schreeuwt Sven om boven het geluid uit te komen. Monica komt vlug de ladder opgeklommen. “Hou op met dat geschreeuw. Je maakt de paarden nerveus.” Sven negeert haar. Hij houdt zijn handen voor zijn oren om het verschrikkelijke geluid te dempen. Maar het helpt helemaal niets. “Zet dat vervloekte geluid af!” roept hij terwijl hij kronkelt van ellende. “Welk geluid?” roept Monica verbaasd “Sven! Ik hoor niets!” “Hoor je dat gekrijs niet?!” roept Sven kwaad. “Nee!” roept Monica terug. “Je moet hier weg. Ik ga hulp halen.” Ze klimt de ladder af en rent naar het kasteel.
Kim en Ramon zitten net met een kop koffie aan de tafel als Monica komt binnenstormen. “Kom helpen!” hijgt ze. “Sven heeft een of andere aanval ofzo.” Kim staat geschokt op. Ze haalt Noa uit haar wiegje en neemt haar mee. Ze volgt, samen met Ramon, Monica mee naar de stal. Ramon volgt Monica mee de ladder op. Kim kijkt ongerust toe hoe Monica en Ramon een tegenstribbelende en schreeuwende Sven naar beneden helpen. Wanneer ze beneden zijn strompelt Sven met zijn handen voor zijn oren naar haar toe. “Laat dat geluid alsjeblieft ophouden!” smeekt hij. Noa raakt van streek door het geschreeuw van haar vader en begint te huilen. Kim drukt haar dicht tegen zich aan om haar af te schermen van Sven en fluistert troostende woordjes. “Ramon, breng hem naar het kasteel,” zegt ze. Ramon begeleidt Sven terwijl Monica en Kim volgen. “Wat was dat ineens?” vraagt Monica. “Geen idee,” zegt Kim. “Dit is nooit eerder gebeurd.
Wanneer ze even later de keuken binnenlopen zit Sven uitgeput aan de tafel met een mok koffie. Hij kijkt op met een verwilderde blik. “Wat was dat voor geluid daarstraks?” vraagt hij. De anderen kijken elkaar zorgelijk aan. “Sven, we hebben geen van allen iets gehoord,” zegt Ramon. Kim en Monica schudden hun hoofd. “Het was er echt!” zegt Sven. “Het was een hoog gegil dat klonk alsof het in mijn hoofd zat. Het leek wel alsof er iemand werd vermoord.” Kim kijkt geschokt naar Sven. “Maar waarom hoorde jij dat dan als enige?” “Ik weet het niet,” zucht Sven. Dan staat hij ineens op en loopt naar buiten. Terug naar de stallen. De anderen volgen hem.
“Ik weet zeker dat ik het hoorde,” zegt Sven als ze later aan tafel zitten. Toen ze bij de stallen waren gekomen had Sven het geluid niet meer gehoord. Een arts had hem onderzocht en niets abnormaals gevonden. Hij had het gesteld op acute en extreme oorsuizingen. Iedereen was daarna weer aan het werk gegaan. Maar het had Sven de hele dag dwarsgezeten. “Als je zegt dat je het hebt gehoord, dan geloof ik je,” zegt Kim. “Maar het is nu voorbij en we moeten verder met het plan voor het evenement,” zegt Ramon. “Kim en ik gaan vanwege de contacten de PR verzorgen. Jij en Monica zijn verantwoordelijk voor de voorbereidingen van de stallen en de paarden.” Iedereen aan tafel knikt. Sven enigszins schoorvoetend. Hij werkt liever samen met Kim, maar deze werkverdeling is de meest logische. Dan voelt hij ineens een voet tegen zijn been. Hij kijkt de tafel rond. Kim en Ramon zijn in discussie geraakt. Monica’s hoofd is naar hen gericht, maar vanuit een ooghoek kijkt ze naar hem. Haar voet kruipt omhoog langs zijn knie, dan zijn dijbeen richting… Hij staat snel op. Iedereen kijkt hem aan. “Ik voel me niet zo lekker,” zegt hij. “Ik ga naar bed.” Terwijl hij de kamer uitloopt begint hij zich zorgen te maken. Monica wil duidelijk iets van hem. En nu moet hij continu met haar samenwerken. Als hij dit aan Kim vertelt dan ontploft ze, maar als hij niets zegt dan weet hij niet hoe hij Monica van zich af moet houden. In beide scenario’s verliest hij.
Kim kijkt Sven zorgelijk na. Dan richt ze haar aandacht weer op de plannen. Na nog een tijd te hebben vergaderd, gaat zij ook naar bed.
Kim staat in het donker. Ze kijkt naar de bomen die vlabij het kasteel staan. Op de takken ziet ze een vreemd licht dansen en ze voelt een intense hitte achter zich. Dan hoort ze achter zich stemmen schreeuwen. Ze draait zich om en ziet… het kasteel in lichterlaaie staan. De brand bestrijkt het gehele dak, de toren gaat gedeeltelijk schuil achter hoge vlammen en de ramen lijken vuur te spuwen. Mensen rennen heen en weer om het vuur te blussen. Maar het lijkt een verloren strijd. “Sven! Noa!” roept ze wanhopig. Maar ze krijgt geen antwoord. Dan hoort ze een woest gehinnik. Ze ziet Inferno op haar afstormen. Ze deinst achteruit bij de aanblik van de grote zwarte hengst. Dan struikelt ze. Inferno blijft op haar afstormen. Zijn verpletterende hoeven zijn bijna bij haar. Ze wendt in afschuw en besef van wat er gaat komen haar blik af. “Neeeeeeee!”
Met een schok wordt Kim wakker. Hijgend en badend in het zweet kijkt ze verward om zich heen. Sven ligt rustig naast haar te slapen. Langzaam kalmeert ze. Ze gaat weer liggen. Dan voelt ze haar lichaam koud worden. Ze krijgt weer dat gevoel dat er nog iemand in de kamer is. Dan hoort ze een stem, meer voelbaar dan hoorbaar, fluisteren: “Kim!”
Volgende keer in Burning Ambition:
De werkdruk maakt een normale omgang tussen de kasteelbewoners problematisch.