“Zenuwachtig?” vraagt Sven als hij de afstandsbediening pakt. “Een beetje,” zegt Kim terwijl ze Noa op schoot neemt. “Het was best spannend om het van de week op te nemen.” “Het zal er vast goed opstaan,” zegt Sven. Hij schakelt de recorder in om het opgenomen middagprogramma af te spelen. Het programma start. In stilte kijken ze naar de verschillende gesprekken en verhalen, totdat de rapportage met Kim begint. Terwijl Kim gespannen naar het toestel staart, kijkt Noa verward heen en weer, naar haar moeder bij wie ze op schoot zit en naar haar moeder op tv. “Mama?” vraagt ze een beetje bang. Kim schrikt op uit haar trance. Ze glimlacht geruststellend en streelt Noa over haar hoofd. “Het is goed,” zegt ze. “Ik ben hier. Dat wat je daar ziet is opgenomen.” Noa kijkt haar niet begrijpend aan. “Je hoeft er niet bang voor te zijn,” zegt Sven. Noa kruipt tegen Kim aan. “Mama hier,” zegt ze.

Carmen zit gebogen over een studieboek als Nathalie de badkamer uitkomt. Ze frutselt een beetje nerveus aan haar haren. Carmen kijkt verrast op. “Ik dacht dat je thuis zou blijven vanavond?” Nathalie schudt haar hoofd. “Ik ga met een paar vriendinnen van het werk uit. Dat had ik je toch verteld?” Carmen schudt haar hoofd. “Het is zo druk de laatste tijd. Ik weet het zelf af en toe niet meer. Sorry,” zegt Nathalie. “Heb je zin om mee te gaan?” Carmen zucht. “Je weet toch dat ik moet studeren? Ik heb volgende week tentamens.” “Dat is waar ja,” zegt Nathalie een beetje ongemakkelijk. “Vind je het niet erg?” Carmen wuift het weg. “Ga maar,” zegt ze. “Ik kan er net zo goed gebruik van maken om te studeren.” “Oké,” zegt Nathalie. Ze geeft Carmen snel een kus op haar wang en vertrekt dan. Carmen staart even naar de deur. Dan richt ze haar blik weer op haar studieboek. Ze zucht en schuift het boek weg. Ze loopt naar de keuken en pakt een bak ijs en een lepel. Ze laat zich op de bank vallen en kijkt doelloos naar een of andere nietszeggende film, terwijl ze ijs begint op te lepelen.

Sindie hangt op en bergt haar telefoon weer op in de zak van haar broek, die in een vormeloze hoop op de grond ligt. Ze wil hem aantrekken, maar een sterke arm grijpt haar om haar middel en trekt haar naar achteren. “Je gaat nog niet weg hoor,” zegt een opgewonden stem. “Ik ben niet meer in de stemming,” zegt Sindie afwijzend. “Waarom niet meer?” vraagt Alexander terwijl hij haar naakte schouder kust. Sindie gromt. “Dat was mijn baas. Hij wil morgen het hele team spreken over de uitzending van vandaag.” “Klinkt ernstig,” zegt Alexander op kreunende toon terwijl hij kusjes in haar nek geeft. “Maak je daar nu niet druk om. Dat is iets voor morgen. Je moet je nu even ontspannen.” Sindie draait zich om en geeft hem een duw, waardoor Alexander op zijn bed valt. “Ontspannen of inspannen?” zegt ze speels. Ze loopt naar het bed toe en duikt lachend op hem.

Melchior trommelt ongeduldig met zijn vingers op het tafelblad. Hij is de eerste die binnen is voor de bespreking. Hij neemt een slokje van zijn koffie. Kim komt binnen met eenzelfde bezorgde blik als hij waarschijnlijk zelf op zijn gezicht heeft. “Weet jij waar dit over gaat?” vraagt ze. Melchior schudt zijn hoofd. “Als ze zo’n vergadering beleggen, dan is er meestal iets dat heel dringend besproken moet worden.” Sindie komt binnen lopen. Ze geeft even een knikje en gaat dan zitten. Ze schuift wat met haar aantekeningenblok terwijl ze expres niet hun kan op kijkt. Een voor een komen de andere teamleden binnen. Als laatste komt de voorzitter binnen. “Jullie vragen je vast af waarom ik jullie allemaal bij elkaar heb geroepen.” Iedereen knikt, maar niemand durft iets te zeggen. “Jullie hoeven je niet druk te maken,” zegt de voorzitter. “Tot nu toe zijn de kijkcijfers goed. We hebben ook de nodige e-mails gekregen over het programma. Veel mensen zijn erg enthousiast over het optreden van Kim en Melchior samen. Iedereen kijkt opgelucht en lachend naar Kim en Melchior. Sindie kijkt met een strakke blik naar hen. “Gelukkig heeft deze gok goed uitgepakt,” zegt ze. “Dat heeft het zeker,” zegt de voorzitter. “Ik moet zeggen dat ik je lef bewonder Sindie. Ik had niet verwacht dat je zoiets als dit zou proberen. Maar blijkbaar heb je een goed team samengesteld, dat duidelijk een uitdaging aankan.” Sindie is met stomheid geslagen. “D- dank u,” weet ze uiteindelijk uit te brengen. “Het is verdiend,” zegt de voorzitter. “Ik laat het natuurlijk aan jullie over, maar ik denk dat het een goed idee zou zijn om Kim aan te houden als co-precentatrice.” Sindie wil haar mond open doen, maar Melchior is haar voor. “Ik denk dat dit een heel goed idee is,” zegt hij met een brede grijns. De andere teamleden vallen hem bij. Sindie wendt zich tot Kim. “Kim. Wat denk je er zelf van?” Kim kijkt bedenkelijk. “Ik weet het niet. Ik heb nooit iets als dit geambieerd. Mag ik erover nadenken?” De voorzitter knikt. “Dat is goed. Maar wacht niet te lang. Dit is een kans die je misschien nooit meer krijgt.”

“Dit moet je doen,” zegt Sven enthousiast terwijl hij zijn glas neerzet. “Ik weet het niet,” zegt Kim. “Je kunt dit,” zegt Sven. “Mijn collega’s hebben gisteren ook gekeken. Iedereen is er enthousiast over. Als je dit nu niet aangrijpt, krijg je er later misschien spijt van.” Kim glimlacht verlegen. “Het is wel heel spannend allemaal,” zegt ze. “Daarom moet je het juist doen,” zegt Sven. “Stilzitten is niets voor jou.” “Dat is waar,” lacht Kim. “Goed. Ik doe het.”

“Kim heeft de baan geacepteerd,” zegt Sindie. “Geweldig!” zegt Melchior enthousiast. Sindie kijkt hem scherp aan. “Ik vertrouw erop dat jij haar goed inwerkt. Ze heeft nog veel te leren. Het eerste optreden ging goed. Zorg ervoor dat het geen eenmalig succes was. Anders kan het ons allemaal onze baan kosten.” “Overdrijf niet zo,” zegt Melchior sussend. “Ik weet zeker dat Kim en ik een goed team zullen worden. Daar heb ik meer dan genoeg redenen voor.” Sindie snuift. “Wat jullie in je privé leven doen, kan me niets schelen,” zegt ze. “Ik wil goede resultaten.”

Volgende keer in Burning Ambition:
De verschillen worden duidelijker.

Verschenen op 23-10-2010, ten tijde van Episodes.