Episode 5: Het hooi moet het paard niet volgen
“We zouden een werkbespreking houden toch? Volgens mij behoort mijn liefdesleven niet tot jullie werk,” zegt Kim terwijl ze voelt dat ze rood aanloopt. “Oh nee, nou wil ik het weten ook,” lacht Monica vastbesloten. “Ja Kim, vertel,” zegt Sven. Waarom? Waarom wist hij dit niet? Hij dacht juist dat hij Kims eerste… wat stom ook van hem om dat te denken. Snel duwt Sven zijn gedachten weg en neemt hij een hap van zijn eten. “Nou kom op Kim, wie A zegt moet ook B zeggen,” zegt Monica nieuwsgierig. Kim zucht. “Toen ik 15 was en Ramon ontmoette was ik verliefd op hem. Klaar.” “Nou, als Ramon het lastig vond heb je vast meer gedaan als hem enkel stilletjes aanbidden.” Sven prikt lusteloos een beetje in zijn aardappel. “Ik ehmm… ik ga even bij Noa kijken.” Hij pakt zijn bord op en gooit alles wat er nog op ligt in de prullenbak. Nadat Sven zijn bord op het aanrecht heeft gezet loopt hij naar boven, naar Noa’s kamertje.
Kim kijkt hem na en stopt daarna snel wat in haar mond, omdat ze niet weet wat ze moet zeggen. Ze had er gewoon nooit aan gedacht om het met Sven over Ramon te hebben. Zo belangrijk was dat toch ook niet? Ze was 15. Toen ze met haar ouders weer was vertrokken was het gevoel als snel over geweest. Wat ze met Sven heeft is zoveel serieuzer.
“Hé meisje, ben je wakker.” Sven tilt zijn dochtertje uit bed en geeft haar een kusje. “Zal ik jou maar eens in bad doen? Want dat is vandaag ook nog niet gebeurt hé.” Met Noa op zijn arm loopt Sven naar de badkamer en laat daar het babybadje vollopen. Als hij Noa even later in het warme water laat glijden, begint ze vrolijk te trappelen. “Ja, dat vind jij wel fijn hé.” In zijn hoofd gaat Sven weer terug naar het gesprek aan tafel. Zou Kim nog wat voor Ramon voelen? Waarom had ze hem in hemelsnaam niet verteld dat ze ooit verliefd op hem was geweest. Hij had het heus wel begrepen, maar nu… nu vindt hij dat lastiger. Ze zijn collega’s, ze werken elke dag samen. Vooral nu er veel geregeld moest worden omtrent het kasteel. Was dat waarom ze Ramon liever mee wilde hebben naar de notaris? Sven schrikt op uit zijn gedachten door Noa, die begint te jammeren. “Oh ja het badwater is hartstikke koud geworden.” Snel tilt hij zijn dochtertje uit het bad en wikkelt haar in een handdoek. Hij moest ook maar niet van die rare dingen denken. “Nou kom, dan gaan we jou pyjamaatje eens pakken hé.”
Na een lange stilte aan tafel eerder die avond, was Ramon degene geweest die weer begon over hoe extra geld binnen konden halen voor het kasteel. Monica was uiteindelijk degene die met het idee kwam een groot paardenevenement te houden op het kasteel. Zij en Ramon waren laaiend enthousiast geweest en hadden dan ook de rest van de avond overlegd. De anderen waren nu naar bed gegaan en ook Kim loopt nu naar boven. Zachtjes opent ze de slaapkamer deur. Als ze naar haar bed loopt ziet ze dat Sven al op zijn zij ligt te slapen. Naast hem ligt Noa rustig met zijn duim te spelen. “Hé meisje,” fluistert Kim. “Is papa in slaap gevallen? Nou voor jou is het ook bedtijd hé.” Ze tilt haar dochtertje op en legt haar in het wiegje. “Welterusten meisje.” Ze doet de deur van de zijkamer op een kier en gaat dan ook zelf naar bed.
De volgende ochtend is het al vroeg dag. Als Kim wakker wordt ziet ze dat Sven al uit bed is. Ze kleedt zich aan en gaat dan naar beneden. In de keuken is Ramon al aan zijn ontbijt bezig en Sven warmt een flesje op voor Noa. “Goedemorgen.” Ze geeft Sven een kus op zijn wang en schenkt daarna een kop koffie voor zichzelf in. “Ramon, kun straks even mee kijken wat we allemaal moeten regelen? Volgens mij is er nog flink werk aan de winkel.” Ramon knikt. “Is goed.” “Moet ik helpen?” vraagt Sven snel, die de twee nauwlettend in de gaten houdt. “Nee, als jij Monica helpt met de stallen dan gaat het van twee kanten door oké? Ze is immers stagiaire, ze kan niet alles alleen doen,” zegt Kim. Sven knikt. “Nou, dan ga ik maar aan het werk. Geef jij Noa haar flesje?” Hij zet het flesje bij Kim op tafel en loopt dan naar buiten.
“Hé wacht even, loop niet zo hard.” Als Sven zich omdraait ziet hij dat Monica naar hem toe loopt met twee potten verf. “Net gehaald bij de bouwmarkt, dan kunnen we beginnen aan het schilderwerk als de stallen schoon zijn.” “Schilderwerk?” herhaalt Sven.”Ja, voor het evenement. Alles moet er tip top uit zien en ik weet niet of jij de stallen wel eens goed hebt bekeken.” Met haar hand wrijft Monica zachtjes over de muur van de stal waar ze inmiddels zijn aangekomen. Meteen bladdert er wat verf af. “Maar die kunnen dus wel een likje gebruiken.” Ze geeft Sven een knipoog en loopt dan de stallen in om met haar werk te beginnen. “Als jij nou even hooi haalt van zolder, dan geef ik ze even allemaal voer,” lacht ze vrolijk. Sven knikt, waarna hij de trap naar de hooizolder op klimt. Hij wil net een van de pakken optillen als hij ineenkrimpt door een hels geluid…
Volgende keer in Burning Ambition:
Twijfel maakt zich meester van Sven terwijl de toekomst een hel lijkt te worden.