“Mijn voorouders?” Kim kan niet geloven wat ze hoort. “Stam ik ook uit een adellijke familie?” Pascal knikt. “In de nadagen van het huis Ardeur, had Lucien Ardeur, de laatste van de familie, grote schulden gemaakt. Albért Brique was de voornaamste schuldeiser. Lucien kon niet leven met die schande en pleegde zelfmoord met zijn eigen dolk. Die dolk en alle andere bezittingen van het huis Ardeur kwamen in handen van Brique. Brique dacht dat nu alleen het huis Oiseau de Proie nog over was. Maar dat was niet zo. Lucien had onbedoeld zijn dienstmeisje Arlette zwanger gemaakt. Om zijn kind te beschermen, regelde hij dat Robert Oiseau de Proie Arlette in dienst nam. Een aantal maanden na de zelfmoord van Lucien, beviel Arlette van een dochter; jouw grootmoeder Sophie. Robert wilde haar over haar afkomst vertellen zodra de tijd rijp was. Maar die tijd kwam nooit.”

Kim schudt haar hoofd. “Dat weet ik,” zegt ze. “Gregoir Oiseau de Proie probeerde haar te verkrachten, waarna hij en mijn grootvader stierven door vechtend uit een raam te vallen.” Pascal knikt. “Je bent goed op de hoogte. Ik zal je de rest vertellen. Dan zul je alles begrijpen.”

“Na de dood van Gregoir stortte Robert in. Zijn enige zoon was dood. Daarmee zou de familienaam uitsterven. Hij wist dat Brique op zijn kasteel aasde, maar hij had geen hard bewijs tegen hem. Alleen vermoedens. En zijn eer verbood hem in actie te komen. Hij twijfelde ook of hij zijn dochter Adelaide en Sophie op de hoogte zou stellen over het pact.” “Dat heeft hij niet gedaan,” zegt Kim. Pascal schudt zijn hoofd. “Robert wilde hen niet met die last opzadelen. In plaats daarvan nam hij mij in vertrouwen. Ik werkte in die tijd op het kasteel en bewonderde de familie. Daarom koos hij mij waarschijnlijk. Hij vertelde me over het pact en wat het inhield.” Hij pauzeert even om in zijn jaszak te reiken. Hij haalt een prachtig afgewerkte dolk tevoorschijn. Hetzelfde type dolk dat Kim al vaker heeft gezien. “Hij gaf mij ook de familiedolk die nog over was. Als teken dat ik nu de beschermer was van de familie. Het werd mijn taak om, van een afstand, over het kasteel te waken.” Pascal zucht. “Dat was fout ingeschat. Als ik op het kasteel had mogen blijven, had ik al het verraad van binnenuit kunnen ontdekken. Maar Robert gaf me de instructie om niet direct betrokken te zijn met het kasteel. Hij meende dat Adelaide, Sophie en haar kind niet mochten weten wat er werkelijk speelde.” Hij schudt treurig grinnikend zijn hoofd. “Ik was jong en idealistisch. Het kwam niet bij me op om ooit tegen zijn orders in te gaan. En met mijn uiteindelijk toenemende ouderdom werd het moeilijker om Brique in de gaten te houden. Hij deed alles heel slim en onopvallend.” Tranen springen in zijn ogen. “Toen ik achter zijn bedrog kwam, was het al te laat. Brique had het kasteel in handen. Alleen omdat ik een koppige dwaze oude man was geworden. Er restte me nog maar één keus: Ik moest de legende over de vloek laten uitkomen. Het kasteel moest vernietigd worden. Met Brique erbij.”

Kim voelt zichzelf koud worden. Deze oude man is verantwoordelijk voor de vernietiging van het kasteel en de dood van Brique? “Waarom?” is het enige dat ze kan uitbrengen. Pascal kijkt haar aan. In zijn ogen ligt geen verdriet meer. Maar vastberadenheid… en krankzinnigheid. “Waarom?” echoot hij. “Omdat de angst die Robert Oiseau de Proie was uitgekomen. Jean-Pierre Brique had afgewacht totdat Adelaide was gestorven. Met haar dood waande hij zich veilig voor het pact. Aangezien alle adellijke families, behalve de zijne, waren uitgestorven. Maar hij wist niets over mij. Aan mij was het de taak om zijn familie te straffen. Eerst Jean-Pierre en daarna zijn vrouw Antoinette.” “Dus die overdosis slaapmiddelen was geen zelfmoord!” valt Kim uit. Pascal knikt triomfantelijk. “Voor de vernietiging van de familie Brique ben ik mensen gaan zoeken die ook wraak op hem wilden. Ik vond mensen die door hem waren uitgebuit, of die hem graag zagen verdwijnen. Gezamenlijk hebben we het kasteel in brand gestoken. En doordat mijn kleinzoon, de agent die je al die tijd hebt gesproken, mij nu ook hielp, konden we alles afdoen als noodlottige ongelukken. We hoorden later van de mislukte aanslag en kochten een personeelslid om, om haar die overdosis toe te dienen. Het was de perfecte gelegenheid om haar geruisloos uit de weg te ruimen. Niemand vermoedde iets. En nu kunnen we alles voorbereiden om het pact voorgoed af te ronden.” “Hoe wil je dat doen?” vraagt Kim, die de grootste moeite moet doen om haar walging niet door te laten schemeren. Pascal grijnst een verbeten grijns. “Maurice Brique is de laatste van zijn familie. Door het onderzoek naar die brand, weten we al dat hij niets van het pact af weet. Hierdoor is hij kwetsbaar. Wanneer het moment daar is, zal ook hij een ‘ongeluk’ krijgen. Dan is de macht van de familie Brique gebroken.” Hij kijkt Kim direct in de ogen. “En dan kan de eer van de huizen Oiseau de Proie en Ardeur in ere worden hersteld. Ik weet namelijk dat jouw verloofde afstamt van de familie Oiseau de Proie. Weliswaar van een slechte tak, maar het zal volstaan. En met jouw bloedlijn van Ardeur, is jullie dochter erfgename van beide families. Alles wat wij nalaten zal voor haar zijn.”

Een misselijk gevoel maakt zich meester van Kim. Een oude herinnering komt boven. Ze had samen met Adelaide een oude ruïne bezocht. Adelaide had treurig gesproken dat er zoveel van het erfgoed verloren was gegaan en dat het eeuwig zonde was. Dat is door dat vervloekte pact gekomen, denkt ze. Een pact dat nu niets meer zou moeten betekenen, maar nog altijd wordt doorgezet door een oude gek. Hij heeft het over een nalatenschap voor Noa. Maar dat is er een van bloed en ellende!

“Ik doe hier niet aan mee!” valt ze uit. Pascal kijkt haar aan alsof hij water ziet branden. Dan verandert zijn blik in woede. En dan in berusting. Hij zucht. “Ik had gedacht dat je het zou begrijpen. Maar dat was dus ijdele hoop. Je bent en blijft een buitenstaander in dit alles. Het zij zo. Mannen!” De deur zwaait open en meerdere mannen, waaronder de agent, komen binnen. “Grijp haar,” zegt Pascal. Kim staat onmiddellijk op en neemt een gevechtshouding aan. Een van de mannen nadert haar en moet dat meteen bekopen doordat kim zijn arm grijpt en hem op de grond smijt. Een andere man doet een wilde uitval, die makkelijk door Kim wordt geblokkeerd en beantwoordt met een stoot in zijn maag. De man buigt happend naar adem voorover. Kim draait zich naar de andere mannen toe die nu aarzelend naar haar kijken. Dan hoort ze een klik. Ze kijkt over haar schouder. Pascal heeft een oude revolver in zijn hand. “Je bent goed,” complimenteert hij haar. “Maar vast niet goed genoeg om dit wapen te ontwijken. Geef op!” Kim zucht en plaatst haar handen achter haar hoofd. De mannen lopen naar haar toe en binden haar hardhandig vast. “Wat ga je nu met me doen?” vraagt ze. Pascal kijkt bedroefd. “Ik vind het erg om dit te doen,” bekent hij. “Ik had echt gehoopt dat je me zou steunen. Voorlopig blijf je hier. Dan kun je zien hoe glorieus onze wraak zal zijn.” De manische blik is terug in zijn ogen. “En wanneer je dat hebt gezien, zullen wij de verantwoordelijkheid over jouw bloedlijn overnemen.” “Wat?!” gilt Kim. Ze voelt wat Pascal bedoelt, maar ze kan… ze wil het niet geloven. “Ik zal de zorg voor Noa op mij nemen,” zegt Pascal. Hij kijkt Kim minachtend aan. “Jij en je verloofde zijn duidelijk niet geschikt om haar naar haar lotsbestemming te leiden.” Hij grinnikt. Een onheilspellend gelach eigenlijk. “Maar ik wel. Ze zal haar ware afkomst kennen en de oude glorie herstellen die haar toekomt!”

Volgende keer in Burning Ambition:
In oorlog en liefde is alles geoorloofd

Verschenen op 27-03-2010, ten tijde van Episodes.