Kim kijkt de geest van de oude dame aan. “Heeft u nu uw zin?” vraagt ze. “Ik ga het kasteel verkopen. De vloek heeft gewerkt. Ik mag het kasteel niet houden omdat ik geen familie ben.” De oude dame schudt met een droevige blik haar hoofd. “Je hebt de vloek verkeerd begrepen Kim,” zegt ze met een stem die veel helderder klinkt dan voorheen. “Wat bedoelt u?” vraagt Kim verrast. “Is er dan geen vloek?” De oude dame kijkt ernstig. “Ik wou dat ik het kon zeggen. Maar dat gaat niet. Ik heb geprobeerd om eerder contact met je te krijgen. Maar omdat je zo druk in je hoofd was kon ik mijn boodschap niet overbrengen.” “Ik ben nu rustig,” zegt Kim, die nauwelijks kan geloven wat ze ziet en hoort. “Wat is die boodschap dan?” “Dat je het kasteel niet uit handen mag geven. Zeker niet aan buitenstaanders die het met verraad van je proberen af te pakken.” “Verraad? Wat voor verraad?” zegt Kim verward. De geest kijkt haar stilzwijgend aan. De verschijning begint te vervagen. “Alstublieft. Als u het weet, vertel het me dan,” roept Kim in paniek. “Bescherm het kasteel,” klinkt het enkel, voordat de geest verdwijnt. Kim blijft verbouwereerd achter en probeert wat ze heeft gehoord op een rijtje te zetten. Er is dus verraad gepleegd en ze mag het kasteel niet verkopen. Ricardo komt al over een paar uur. Ze moet Ramon snel inlichten. Hij weet vast wel hoe ze onder de verkoop uit kunnen komen. Ze loopt naar zijn kamer. Ze klopt aan. Geen antwoord. Ze duwt de deur open en kijkt zijn kamer in. Ramons bed is onbeslapen. Ze pakt haar mobieltje en draait zijn nummer. Ze krijgt enkel zijn voicemail. Ze hangt op en zet haar telefoon uit. “Waar kan hij uithangen?” Terwijl ze door een gang loopt kijkt ze naar buiten. Ramons auto is weg! Met een schok realiseert ze zich dat Ramon wel eens de verrader zou kunnen zijn. Als haar assistent en adviseur weet hij alles over het kasteel wat zij weet. En misschien wel meer. Ze rent terug naar haar kamer en loopt naar Noa’s wiegje. Ze kijkt naar het rustig slapende meisje. “Ik moet je dus nu alleen beschermen,” zegt ze weemoedig. “Na je vader heeft nu ook Ramon ons in de steek gelaten.”

Ramon zit ongeduldig te wachten in zijn auto. Met zijn vingers trommelt hij op het dashboard. Dan komt er een auto naar hem toe gereden. “Daar gaan we dan,” mompelt hij in zichzelf. Hij kan nu alleen maar hopen dat hij Ricardo goed heeft ingeschat.

Monica wordt wakker van een klop op haar deur. Slaperig wrijft ze haar ogen uit en kijkt haar kamer in de dorpsherberg rond. Er wordt nogmaals geklopt. “Momentje alstublieft,” roept ze in het Frans terwijl ze uit bed stapt. Ze trekt haar ochtendjas aan over haar ondergoed. Vervolgens loopt ze naar de deur om hem te openen. “Sven!” zegt ze verrast. “Wat kom jij hier doen En zo vroeg?” Sven stapt zwijgend haar kamer binnen en sluit de deur. Hij kijkt haar aan. Zijn ogen zijn rood en waterig en er hangen donkere wallen onder. “Ik heb de hele nacht n- niet geslapen,” zegt hij met een lichtelijk dubbele tong. “Dat hele gedoe met Kim. En dan jouw verleidelijke aanbod.” Hij doet een onbeholpen stap naar haar toe en dan ruikt ze vaag de geur van cognac. “Het kan me nu allemaal niets meer schelen,” zegt Sven terwijl hij haar van boven tot onder checkt. “Mijn relatie is kapot, mijn gezin ben ik kwijt, ik ben werkloos. Maar jij… jij bent er tenminste nog.” “Wat… waar heb je het over?” vraagt Monica. Maar ze weet wat Sven bedoelt. De manier waarop hij naar haar kijkt zegt voldoende. En in die beschonken hoedanigheid acht ze hem ertoe in staat. “Ik wil je Monica,” zegt Sven. Hij stapt op haar af en wil haar zoenen. Maar Monica duwt hem weg. In zijn adem is nu duidelijk de cognac te ruiken. “Sven ga weg!” zegt ze. Ze loopt naar de deur toe maar Sven slaat van achteren zijn armen om haar middel. “Ik ga niet weg hoor,” zegt hij. Vervolgens begint hij haar in haar nek te zoenen. Zijn handen beginnen de sjerp van haar ochtendjas los te maken. Monica raakt in paniek. Ze verzet zich, maar Sven is sterker dan zij. Toen Ricardo haar de opdracht gaf om te stoken tussen Kim en Sven door hem te verleiden wist ze dat ze misschien met hem naar bed zou moeten. Toen dacht ze dat wel te kunnen. Maar nu beseft ze het: ze is geen hoer! Maar nu wil die dronkenlap wel op haar verleiding ingaan. Tranen springen in haar ogen. “Hey, je hoeft niet te huilen,” zegt Sven. “Ik zal echt wel lief voor je zijn hoor.” Monica is het zat. Met haar elleboog stompt ze Sven in zijn maag. Sven laat haar los en zakt, snakkend naar adem, op zijn knieën. “Ik doe dit niet Sven!” roept ze. Hoewel hij met zijn dronken kop er toch niets van zal snappen. Maar het kan haar niets meer schelen. “Ik deed maar alsof ik je wilde zodat jij en Kim uit elkaar gingen zodat Ricardo het kasteel kon kopen.” Sven kijkt op en zijn blik is ineens helder. Hij staat op en loopt naar de deur. “Dat was wat ik wilde horen,” zegt hij met een volledig nuchtere stem. Hij doet de deur open en er stappen twee agenten binnen. Gevolgd door Ramon. “Hebben jullie alles?” vraagt Sven. Ramon knikt en laat hem een recorder zien. “Alles staat op tape.” “Mooi zo,” zegt Sven. Hij haalt een microfoontje uit zijn jas. Monica kijkt hem eventjes verbaasd aan en vliegt hem dan krijsend aan. De agenten grijpen haar echter vast voordat ze haar doel bereikt. “Jij vuile… je hebt me bedrogen! Hoe?” Sven kijkt haar met kille woede aan. “Gewoon met dezelfde acteertechnieken die jij bij mij gebruikte. En door vooraf mijn mond te spoelen met cognac.” Hij wendt zijn blik af en kijkt Ramon aan. “Goed dat jij haar door had. Nu hebben we ook het bewijs.” Ramon knikt. “Goed dat jij mij wilde geloven.” Monica lacht vreugdeloos. “Het haalt alleen niets uit. Ricardo gaat zo meteen het contract tekenen. Dan is het kasteel officieel van hem. Ongeacht wat er gebeurt.” Ramon glimlacht fijntjes. “Niet als ik Kim vooraf waarschuw.” Hij haalt zijn telefoon tevoorschijn en draait het nummer van Kim. “Voicemail. Hij staat uit!” “Probeer het vaste nummer dan,” zegt Sven. Ramon probeert het. “Ze neemt niet op.” Hij kijkt Sven aan. “We moeten er zelf naartoe.” Hij legt het snel uit aan de agenten. Die beloven versterking te sturen. Maar dat kan nog wel even duren. Ramon en Sven bedanken de agenten en rennen weg. Ondertussen wordt Monica, die in tranen is uitgebarsten, in de boeien geslagen en afgevoerd.

“Ik ben wat aan de vroege kant maar ik was al vroeg op en ik wilde graag het kasteel weer zien,” zegt Ricardo terwijl Kim hem binnenlaat. “Ik hoop niet dat het een probleem is?” “Nee hoor,” zegt Kim ietwat afwezig terwijl ze de omgeving rondkijkt. Maar afgezien van Ricardo’s auto is er niets te zien. Geen Ramon. Niemand. Ze voelt zich ziek in haar buik. Ze kan niets bedenken om deze koop uit te stellen. Maar zelfs dan… als Ramon haar heeft verraden, dan is ze haar laatste steun ook kwijt. Dan kan ze het kasteel nooit runnen. Terwijl ze hierover nadenkt sluit ze de deur. In de verte hoort ze nog net een telefoon gaan. Maar dan is het weer stil. Ze vermant zich. Ze moet iets proberen. Noa is in ieder geval veilig voor dit alles. De deur van haar kamer zit op slot en de sleutel heeft ze in haar zak. Met meer moed dan ze werkelijk voelt gaat ze Ricardo voor naar het kantoor.

Sven en Ramon rennen naar hun auto’s die naast een politiewagen staan. “Redden we het nog?” roept Sven gespannen. “Als we snel zijn. Misschien,” antwoordt Ramon op dezelfde toon. Ze stappen ieder in hun eigen auto en rijden snel weg. Ramon als eerste, gevolgd door Sven. Sven vangt in zijn achteruitkijkspiegel nog net een glimp op van Monica die door de agenten in de politiewagen wordt gezet. “Als we het niet redden dan vergeef ik het mezelf nooit.”

Volgende keer in Burning Ambition:
Moed en dwaasheid liggen dicht bij elkaar.
Antwoorden roepen weer nieuwe vragen op.

Verschenen op 13-06-2009, ten tijde van Episodes.