“Kim, het is niet wat je denkt dat het is,” zegt Sven snel en op een wanhopige toon. “Nou volgens mij is het heel duidelijk hoor.” Er zijn tranen in haar ogen verschenen. “Je mag dan zeggen dat je Ramon niet vertrouwt, maar volgens mij ben jij hier degene die niet te vertrouwen is. Jij bent hier toch degene die met die hoer bezig is in het zwembad.” “Hé, ik ben geen hoer en jij hebt al helemaal geen recht mij zo te noemen,” schreeuwt Monica, die tot dat moment stil had toegekeken en de tijd had gebruikt om haar bikinitopje weer aan te trekken, dan. Ze pakt Kim vast en trekt haar voorover het zwembad in, waarna ze haar kopje onder duwt. “Monica laat het!” Sven trekt haar bij Kim weg, die meteen daarna, proestend en happend naar adem, boven komt. “Je geeft je vriendje gewoon niet genoeg aandacht, het is je eigen schuld dat hij het bij een ander moet zoeken,” zegt Monica met een valse blik. “Hou je kop!” Kim haalt naar Monica uit en slaat haar midden in het gezicht. Sven heeft Monica nog steeds vast waardoor Kim daarna de kans krijgt zichzelf op de kant te trekken en zo het zwembad uit te gaan. Doorweekt staat ze aan de kant terwijl de tranen over haar wangen lopen. “Jullie zijn ontslagen, allebei. Pak je spullen en verdwijn!” Daarna rent ze terug het kasteel in. “Bedankt Monica, ontzettend bedankt.” Sven duwt haar weg en wil het zwembad uitklimmen, maar hij wordt door Monica terug het water in getrokken. “Dames gaan voor,” zegt ze, waarna ze de kant op klimt. Nu pas kan Sven het water uit.

Compleet doorweekt wil Sven het kasteel in lopen, maar op dat zelfde moment worden de ramen open gegooid door Kim. “Waag het niet binnen te komen. Hier heb je je vuile rotzooi!” Kim laat een berg kleding en nog wat andere spullen het raam uit vallen. “En denk maar niet dat je Noa nog te zien krijgt. Ze verdient een betere vader als jij!” schreeuwt ze terwijl de tranen nog steeds over haar wangen rollen. Op de achtergrond hoort Sven Noa huilen. Als hij wat spullen van de grond wil rapen ziet hij vanuit zijn ooghoek Ramon een arm om Kim heen slaan, terwijl hij Noa in zijn andere arm heeft. Zijn dochtertje, in de armen van die gluiperd. De rillingen lopen over Svens rug. Snel raapt hij zijn spullen bij elkaar en loopt ermee naar de auto. Hij gooit alles in de achterbak en stapt dan achter het stuur. In de kamer van Monica ziet hij licht branden en hij ziet haar op en neer lopen voor het raam. Achteruit rijdt hij het pad af en gaat dan op weg, maar waarheen eigenlijk? In een rustig tempo rijdt hij rond, niet wetend waar naartoe. Hij had Kim nog nooit zo overstuur gezien, zelfs niet toen Nigel haar had wijs gemaakt dat hij vreemd ging met Colette. Sinds ze Noa hadden waren hij en Kim echter onafscheidelijk geworden, twee handen op een buik. Toen ze klaar waren met de opleiding en net op het kasteel woonden waren ze zo gelukkig. Sven had het idee gehad dat hij met Kim en Noa om zich heen alles aan kon, hij hield zo veel van hen dat het bijna pijn deed. Dat het nu over was, was voor hem dan ook onwerkelijk. En alles door die stomme vloek, want als die er niet was geweest dan was het zeker niet zo ver gekomen.

“Ik verkoop het, deze stomme tent. Ik hoef het niet meer.” Met haar vuist slaat Kim op haar bed. Ramon heeft Noa in bed heeft gelegd en Kim heeft zich onderwijl omgekleed. “Zeg dat nou niet, je bent overstuur.” Ramon trekt Kim tegen zich aan en wrijft zachtjes over haar rug in de hoop dat ze kalmeert. “Hij wil me niet meer Ramon. Ik wist ook wel dat het niet goed zat tussen ons de laatste tijd, maar dat het zo erg was dat hij het bij dat stomme kind moest zoeken.” De tranen lopen al over Kims wangen sinds ze bij het zwembad is begonnen met huilen en het ziet er niet naar uit alsof dat snel gaat stoppen. “We waren zo gelukkig met z’n drietjes. Met Sven en Noa erbij dacht ik alles aan te kunnen, maar nee. Het wordt even moeilijk en dan gooit meneer het meteen de prullenbak in.” “Weet je dat zeker? Je zei toen je binnen kwam hier nog dat Sven zei dat ’t niet was wat het leek,” zegt Ramon rustig. “Ik weet toch wat ik zie? Monica zoende hem in zijn nek terwijl hij haar bikinitopje in zijn hand hield. Het was dat ik hen betrapte, maar wie weet wat er anders was gebeurt.” “Ik vind Sven niet echt Monica’s type hoor.” “Wat maakt dat nou uit? Ze ziet hem vast als een sulletje wat ze zo kan gebruiken en hij trapt daar in omdat hij ook echt zo’n sulletje is,” zegt Kim met verheven stem. ”Doe nou rustig, je gaat nog spijt krijgen van wat je zegt.” Ramon wrijft nog steeds over Kims rug. Deze wrijft de tranen van haar wangen “Hij is juist degene die spijt gaat krijgen, als hij merkt dat ik hem niet meer in Noa’s buurt laat komen.”

“Sven is weg en ik ben ontslagen. Je plannetje loopt lekker, maar kun je me nu alsjeblieft op komen halen Ricardo,” Monica loopt met haar mobieltje aan haar oor en in haar handen haar tassen het gastenverblijf uit. “…” “Ja, kan me niet schelen wat je nog moet doen, maar het koelt af en als Kim me nu ziet vermoord ze me dus ik wil hier weg.” Ze loopt het pad af richting de weg. “…” “Ik heb een grote mond als ik dat wil, ik ben geen klein kind dus praat niet tegen me alsof ik er wel een ben. Ik zie je zo.” Monica beëindigd het gesprek en werpt een laatste blik op het kasteel. Ze weet niet precies waar Ricardo mee bezig is, maar hij leek wel blij met haar nieuws.

Ricardo is zelf inmiddels in de auto gestapt om Monica op te gaan halen, maar eerst moet hij nog een belangrijk telefoontje plegen. Terwijl hij het nummer intikt op zijn mobiel, steekt hij ook zijn sleutels in het contact. Met zijn vingers tikt Ricardo op het stuur en hij slaakt een zucht. “Neem nou o… Oh hallo Carice.”

Volgende keer in Burning Ambition:
Verraad en achterbakse spelletjes alom.

Verschenen op 30-05-2009, ten tijde van Episodes.